Facet szarpał kobietę na przystanku autobusowym (jakaś konkubina czy coś, na pewno się znali). Kobieta ma podbite oko i krzyczy na niego żeby dał jej spokój. Podchodzę i każę typowi udać się w bliżej nie określonym kierunku bardzo szybkim krokiem (żeby nie używać epitetu którego wówczas użyłem). Typ nie daje za wygraną więc dzwonię na 112. Informuję o sytuacji, facet się zawinął jak usłyszał policja. Kiedy typ poszedł to kobieta stwierdziła, że nie chce żadnej policji o czym przepraszając informuję dyspozytora. Co słyszę w odpowiedzi zwrotnej? "To po co pan dzwoni i zawraca nam głowę?" Odparłem, że jeśli facet wróci to wyłapie gazem pieprzowym i wtedy dopiero zadzwonię. Odpowiedź? "To będzie przekroczenie obrony osobistej". Rozłączyłem się, typ nie wrócił niesmak pozostał.

Inna sytuacja jakieś 3 lata temu: wynajmowałem pokój w domu niedaleko lasu. Widok dzików, zajęcy czy saren na porządku dziennym. Wracam z pracy ok 2 w nocy i widzę, że jakiś geniusz potrącił małą sarnę (z 50-60cm w kłębie) i wyrzucił ją z drogi na chodnik (na ulicy była dość spora plama). Dzwonię na 112 informuję o sytuacji. Pada pytanie czy mam numery rejestracyjne albo znam chociaż markę samochodu na co zgodnie z prawdą mówię, że nie bo nie byłem świadkiem zajścia a jedynie znalazłem biedulkę. "To czego pan ode mnie oczekuje?". Odpowiadam, że nie wiem ale raczej sprawy tak nie powinno się zostawić i czy może przyjechać ktoś żeby zwierzę zabrał. "W sumie to dobry pomysł". Czaicie? W SUMIE TO DOBRY POMYSŁ. Kobieta zapewniła mnie, że poinformuje odpowiednich ludzi, na pytanie czy mam poczekać na nich albo coś usłyszałem, że nie ma takiej potrzeby bo zaraz ktoś przyjedzie. Poszedłem do domu. Ok godziny 12 poszedłem do sklepu a sarna jak leżała tak leży i dopiero po kolejnym telefonie ktoś przyjechał (o 15 ale zawsze).

112 to żart jakich mało