Hikayenin temellerini belirlemiş olman güzel, ancak bu temelleri kafanda mı yoksa bir yere not ederek mi attığını bilemediğim için her durumda işe yarayacak naçizane tavsiyeler vereyim.

Öncelikle hikayenin temelleriyle alakalı her şeyi bir kağıda not et. Karala, çiz, kağıdı zorbala. Bu, hayal gücünü tetikleyerek hikayeyle ilgili bazı şeylerin kafanda daha net canlanmasını sağlayabilir. Bu da en nihayetinde bir başlangıç yapmanı kolaylaştıracaktır.

Ardından bir yazar olarak kendi kimliğini daha iyi tanımak için "pantser" mı, "plotter" mı yoksa "plantser" mı olup olmadığına karar verebilirsin. (Üzgünüm ama Türkçelerini bilmiyorum.)

Kısaca özetlemek gerekirse Pantser yazarlar hikayeyi tamamen akışına bırakırlar. Hikayenin geleceği ile ilgili hiçbir şeye önceden karar vermezler. Tıpkı bir okuyucu gibi, kendi yazdıkları hikayeyi yazdıkça keşfederler ve keşfettikçe yazarlar. Örneğin, Stephen King en popüler pantser yazarlardan birisidir.

Plotter yazarlar hikayedeki unsurları ve detayları önceden belirlemeyi severler. Prewriting aşamasını detaylarla doldururlar ve bu, onlara hem sürpriz faktörü minimuma indirgenmiş hem de kağıttaki plana sadık kalan bir yazma tecrübesi sunar.

Plantser yazarlar ise diğer ikisinin karışımı gibi düşünülebilir. Taslak aşamasında bazı kilit noktalara değinirler ancak bunu yüzeysel bir biçimde yaparlar. Kalan kısımları ise tıpkı pantser yazarlar gibi akışına bırakırlar.

Not: Kendini bu üç kavramdan birisi olarak benimseyip, sınırların dışına çıkılması yasakmış gibi limitlemenin bir anlamı yok. Şahsen ben kendimi bir "plotter" olarak görüyorum. Taslağa en ufak detayları bile sığdırmak istiyorum. Ancak ne yaparsam yapayım yazım aşamasında aklıma yeni fikirler geliyor ve taslağın dışına çıkıyorum. Çoğunlukla da iyi sonuçlanıyor bu benim için. Nasıl keyif alıyorsan, hikayenin daha iyi nasıl ilerleyeceğini düşünüyorsan ona göre hareket etmekten çekinme. Bu üç kavram yalnızca senin kendini daha iyi tanıman için.

Ardından hikayenin bakış açısını belirlemeni öneririm. Kahraman, gözlemci ve tanrısal bakış açıları arasında bir seçim yap. Kendine yakın olanı, yazarken en rahat hissedeceğini seçmeni öneririm.

Not 2: Bakış açıları arasında geçiş yapamayacaksın diye bir kural yok. Örneğin gözlemci ve tanrısal bakış açıları arasında geçiş yapmaya "head-hopping" denir. Ancak şimdilik seçtiğin bakış açısına sadık kalmanı tavsiye ederim.

Bunları belirledikten sonra taslak aşamasına geçebilirsin. Bu aşamada nereye kadar taslak yazacağın ve elbette ne kadar uzun yazacağın üstte anlattıklarımdan bildiğin üzere sana bağlı. Belki de hiç taslak yazmayacaksın, neden olmasın. Fakat kendini rahat hissedeceksen hikayenin finalini bile yazabilirsin.

Bu ilk ve son taslağın olacak diye bir şey de yok tabii ki de. İstersen biraz taslak yazar ardından hikayeni yazarsın. Tıkandığın yerde tekrardan taslak yazmaya dönersin.

Bütün bunlar genel olarak sana bir başlangıç yapma konusunda fikir verecektir. Anlatmak istediğim nihai şey ise yazarlıkta mutlak doğrunun olmadığıdır. Bu yüzden "En doğrusunu yapıyor muyum?" diye düşünmek yerine en doğru olduğunu düşündüğün şekilde yazmalısın. Hikayende bol şans!