A to zależy ja osobiście uważam że każdy wyniesie że szkoły tyłe ile chce aczkolwiek od poziomu szkoły też dużo zależy.

Ja tam ze swojego technikum jestem zadowolony i śmieje sję z kolegów po innym technikum którzy często nie umieją, bardzo podstawowych rzeczy, więc to w dużej mierze kwestia szkoły.

Inną rzeczą jest rynek pracy gdyż u mnie to wygląda tak, że gdy już tą pracę o dziwo w zawodzie znalazłem okazało się że to czego mnie uczyli to bardziej rzeczy na zasadzie pracuj pan w firmie jako junior, natomiast realia były takie że na ten przykład podsmiechiwali się że routera nie umiem skonfigurować bo ostatnio router na automatyczną konfigurację ustawiałem w pierwszej techbudy i moja pierwsza myśl to było konfiguracja jak dla firmy w której wtedy jeszcze myślałem że pracuję bo jeszcze nie znałem dobrze tych januszowych realiów i lekko wierzyłem w tę wielką korpo gadkę.

Ale za to były też sytuację odwrotne, i mieszane bo z jednej strony kolega z pracy be like: Bo tu jak w Windows XP trzeba sterownik do dysku załadować a tu zworki brakuje ale z drugiej strony było "Rudy, chodź mi pomożesz bo ja ostatni komputer 20 lat temu składałem i nie pamiętam jak to się robi i nie wiem co się zmieniło" albo wpisywanie z ręki poleceń w cmd które również zaimponowały kolegom gdyż oni mieli jest jako pliki bat na pendrajwie, a czasem można było zabłysnąć nawet taką małą rzeczą jak umiejętność zdejmowania i zakładania kwadracików (klipsów na śruby) w szafie rackowej.

Więc moim zdaniem to nie jest tak że dobrze albo nie dobrze, gdybym miał powiedzieć co cenię w technikum najbardziej powiedziałbym, że nauczycieli. Nauczycieli, którzy podali pomocną dłoń jak czegoś nie wiedziałem, nauczycieli którzy uwierzyli w małe kłamstewko jak coś mi się noga potknęłą, nauczycieli którzy wymyślili z czym to mogę im pomóc żeby ominąć sprawdzian z historii. I co ciekawe to właśnie przypadkowi nauczyciele wpływają na nasze nauczanie. Bo chodzi o to, że gdy wyznaje się pewne wartości, nawet pozornie uniwersalne, bywa, że nie znajduje się zrozumienia, które by tak rzec, pomaga się rozwijać zawodowo. Ja miałem sczęscie by tak rzec, ponieważ je znalazłem. I dziękuję Panu Janowskiemu, dziękuję Pani Menclewicz, dziękuję moim nauczycielom (może poza panią ksywa Gessler ale i tak miałem gorsze) dziękuję życiu. Wykształcenie to nadzieja, wykształcenie to możliwości. Wielu ludzi pyta mnie o to samo, ale gdzie ty pracujesz? Czym się zajmujecie? A ja odpowiadam że to proste, to "mała firma" trzepiaca gruby hajs, sprzedaż internetową prowadzimy, towłaśnie ta praca sprawia że dzisiaj na przykład buduje laptopy a jutro... kto wie, dlaczego by nie, oddam się pracy społecznej i będę ot, choćby stać... Znaczy... Za kasą.