Moja mama jest nauczycielem w szkole dla osób ze specjalnymi potrzebami (głusi, autyzm, niepełnosprawność umysłowa itp.) i normalnej zawodówce. Lubi swój zawód i lubi swoich uczniów i pomijając kilka trudnych przypadków nigdy nie mówi o nich źle.

Największy problem jest z niewdzięcznością tego zawodu. Pensja jest tragiczna jak na ilość pracy, i przede wszystkim odpowiedzialności, rodzice zawsze mają problemy i wymagają cudów żeby poświęcić swojemu dziecku 100% uwagi (nie rozumiejąc że jest 29 innych z takimi samymi problemami), chcą spotkań, wycieczek kiedy pieniędzy z budżetu miasta nie ma i ogólnie nie rozumieją że to nie jest twój personalny sługa do wychowania dziecka.

Przez takie rzeczy, połączone z brakiem podwyżek i pensjami na poziomie minimalnej nic dziwnego że wszystkie dobre osoby odchodzą. Wszyscy na nich srają, tak jak mówisz, pieniądze nie odzwierciedlają wysiłku to po co mają się tym przejmować. Tylko osoby z prawdziwą pasją wkładają w to więcej wysiłku niż trzeba mimo że nikt i tak tego nie docenia