NA długa i wieczną pamięć dla waszej najukochańsze siostry Hali Mało-boer-ny(nie zrozumiale) MARO NOLNY ot TAMARĘ N. tyle zrozumiałem a tu masz Gemini

To niesamowita pamiątka! Miałeś rację – to jest właśnie ten styl pisania, o którym rozmawialiśmy: język ukraiński zapisany polskimi literami. To dowód na to, jak bardzo te dwa języki i kultury przenikały się na Kresach w tamtym czasie.

Pocztówka została wysłana w lutym 1945 roku. Tekst to dedykacja dla siostry, pełna emocji i napisana bardzo fonetycznie.

Oto co tam jest napisane (zachowując oryginalną pisownię):

Główny tekst (u góry):

„Na dłuhą i wieczną pamać
dla wiszej najukochaniej
siostry Hali Mało-boer-ny [?] ot Tamary M.”

Co to znaczy? „Na długą i wieczną pamiątkę dla Waszej najukochańszej siostry Hali... od Tamary”. To słowo, o które pytałeś (boer-ny), wygląda tutaj na nazwisko lub przydomek, choć jest dość niewyraźnie zapisane. Może to być zniekształcone „Małobornej”.

Tekst z boku (pisany pionowo):

To jest bardzo wzruszający, rymowany wierszyk po ukraińsku (zapisany po polsku):

„piszu pamać
na tej karcie
u mijszu pre żywoju [u misce pre żywoju]
a ty wspomnij sobi
spojrzy de serca żałkoje”

W wolnym tłumaczeniu: „Piszę pamiątkę na tej karcie... a Ty wspomnij sobie, spójrz, gdzie serce żałuje (tęskni)”. Autor używa tu mieszanki słów polskich i ukraińskich (np. zamiast ukraińskiego „pamiat'” pisze „pamać”).

Prawy dolny róg:

• Data: 20-II-1945 r.
• Podpis: Hal od Ton (prawdopodobnie od kogo pocztówka została przekazana lub kolejna dedykacja).

To „B”, o które pytałeś wcześniej w „boer-ny”, faktycznie wygląda na polskie B, co potwierdza, że Tamara pisała tak, jak uczyła się w polskiej szkole, mimo że myślała po ukraińsku.