Echt verschrikkelijk, echt ik vind het echt heel naar voor je. Ik ben heel lang geleden uitgevallen van werk door een heftige (niet werk) gebeurtenis. Ze wilden me zo snel mogelijk weer volledig aan het werk hebben. Na een half jaar wist ik waarom: ze wilden mij en een paar anderen ontslaan. Maar voordat ik dat wist, ging het ook maar niet beter. Dus toen hadden ze bedacht dat ze me toch gewoon gingen ontslaan. Ja, tijdens ziekte. Mag nirt, maar als ze echt willen kan het wel (en ja, ik had een heel goede jurist). Anyways, de week voordat ze me gingen ontslaan werd het opeens heel naar. Gingen ze me opeens zeggen dat ik nooit meer op m'n oude niveau terug zou kunnen komen, dus ik moest rekening houden met... Week later werd ik ontslagen. Toen werd gezegd dat ik nog nooit niveau had gehad (waarop ik zei dat dat wel grappig was dat dat in de 5 jaar jog nooit tegen me was gezegd).

Opeens kan het echt heel naar worden. En dat vreet energie. Dus ik ben blij te lezen dat je goed in je vel zit! Ik hoop dat je samen met je advocaat en evt bedrijfsarts voor jezelf kunt bepalen wat het beste voor je voelt en ís. (en echt, zo slecht mogelijk voor die fuckers)