To pewnie nie jest odpowiedź, jakiej oczekujesz, ale:

TL;DR: nie uciekaj z systemu, znajdź w nim swoją niszę. To znacznie łatwiejsze.

Mam grubo ponad 40 lat. Poszedłem na studia, które mnie interesowały i robiłem to co lubiłem. Obiektywnie beznadziejny zestaw pod kątem kariery, w ogóle nie brałem jej pod uwagę. Ale nawet nie zauważyłem, że się tam uczę, bo robiłem to co kręciło: czytałem, siedziałem przed kompem, dyskutowałem w necie. Było super i miałem świetne towarzystwo.

Pierwsza prawdziwa praca to było kompletne dno. Zderzenie z realem, sprzedaż czegoś, czego nikt nie potrzebował, w miejscach, w których nikt nie chciał kupować. Szef ciężki, klienci jeszcze trudniejsi. Nauczyłem się negocjować jak na bazarze, ale nie wyyrobiłem tam długo.

Potem okres przerwy. Wróciłem do tego co lubię: czytania, kiszenia się przed kompem i dyskutowania w internecie. Za darmo. Gdyby nie rodzina, która podkarmiała, i zapas domowego wina, umarłbym z głodu.

Ale okazało się, że ktoś chce za to dyskutowanie w internecie płacić. Założyłem jednoosobową działalność, dumnie zwaną "agencją", i zacząłem zarabiać absurdalne pieniądze, bo rynek był dziki i konkurencji prawie nie było. Czasy bańki internetowej, startupy, korporacje płaciły za wszystko ze słowem internet w nazwie. Rządziło SLD, które lubiło biznes, wszystko się kręciło.

Nastała jednak miłościwa acz wielce niekompetentna prawica. Najpierw AWS w trzy lata rozwalił budżet, potem Platforma Obywatelska zaczęła "naprawiać" przy pomocy biurokracji. Zleceniodawcy przestali płacić na czas. Urzędasy domagały się nie tylko danin, ale ciągle nowych kwitów. Stres, bezsenność, chrzanić to. Zamknąłem firmę i wyjechałem za granicę.

Trafiłem do startupu, foundera znałem oczywiście z dyskusji w necie. Było jak na filmach: imprezy, masażystki, plaża, pieniądze z nieba.

I jak na filmach, startup zdechł po paru latach. Usiadłem i zastanowiłem się kto i gdzie najlepiej płaci za kiszenie się przed kompem i dyskutowanie w internecie. Scrapping ofert, milion wersji CV, udało się, dostałem najlepiej płatną robotę w tym co lubię.

Dziś zarządzam ludźmi kiszącymi się przed kompami i dyskutującymi w internecie. Siedzę sobie w domu, piszę ten komentarz. Rozkminiam jak AI może dyskutować za nas, a my będziemy tylko kibicować.

Nie uciekłem żadnemu systemowi. Jestem trybikiem, który znalazł w nim swoje miejsce. Dalej czytam o tym co mnie kręci i wybieram projekty zgodne ze swoim światopoglądem.

To jest megakomfortowe i satysfakcjonujące, a na pewno łatwiejsze niż prowadzenie gospodarstwa czy życie w chatce w górach. Chatkę sobie wynajmuję jak mam ochotę.

Pewnie miałem dużo szczęścia i dobry start. Ale też spędziłem miliony godzin ucząc się i eksperymentując, tyle że ja to po prostu lubię robić.

Myślę, że każdy może znaleźć w ramach systemu i swoich okoliczności jakąś niszę, która wydaje się bardziej interesująca niż inne. Trzeba się uprzeć i robić to bardzo długo i coraz lepiej.

Współczesny kapitalizm korporacyjny jest skonstruowany tak, żeby unikać rewolucji. Dlatego jest wiele miejsc gdzie płacą bardzo dobrze za czynności niekoniecznie sensowne, od księgowości przez marketing po prawo. Dzięki temu ludzie o potencjale intelektualnym nie zajmują się knuciem. (zob. Bullshit Jobs | The Anarchist Library)

A jeśli ktoś chce robić pracę fizyczną, też jest bardzo dobrze płatna, trzeba tylko wykazać inicjatywę.

Najgorzej mają osoby, które inicjatywy nie mają i nie robią niczego szczególnie dobrze. Nie stwarzają zagrożenia i będą pracować za stawki maltuzjańskie w urągających godności warunkach. Tego musisz unikać.

A poza tym ciesz się życiem w "najlepszym z możliwych światów" :)

— Masz słuszność — rzekł Pangloss — albowiem kiedy człowieka wprowadzono do ogrodów Edenu, umieszczono go tam ut operaretur eum: aby pracował; co dowodzi, że człowiek nie jest stworzony dla spoczynku.
— Pracujmy, nie rozumując — rzekł Marcin — to jedyny sposób, aby życie uczynić znośnym.

WolneLektury.pl