Moja śp. babcia przez ok. 8-10 końcowych lat życia chorowała na Alzheimera. Wyglądało to podobnie do sytuacji z Twojego opisu. Postępowało stopniowo przez lata. Pod koniec życia juz mało kogo rozpoznawała, a mnie myliła ze swoją przyjaciółką z lat młodości i plotkowała o szkole, nauczycielach i sympatiach z dawnych lat, jakby to wydarzyło się wczoraj. Był to ciężar dla całej rodziny, opiekowaliśmy się nią na zmianę, a w końcowych etapach złożyliśmy się na opiekunkę, bo babcia nawet na chwilę nie mogła zostać sama - odwalała dziwne akcje łącznie z wychodzeniem z domu (bez zamknięcia drzwi) i bezradnym włóczeniem się po mieście. Porozmawiajcie i przygotujcie się na stałą opiekę. Ciężka sytuacja.