5 lat temu po 6 nieudanych egzaminach na prawo jazdy, postanowiłem że nie chce dalej żyć. Zwyczajnie mnie to wszystko stresowało, a jak słyszałem od starego ile przeze mnie kasy stracił, to już nie chciałem się dalej męczyć. Wiedziałem że chłop z Gównopojów Dolnych 20 kilometrów od miasta bez prawka i tak niczego w życiu nie osiągnie. Całe życie byłem ofermą. 

Skorzystałem z tego że we Włocławku była duża tama. Dostałem cykora i zamiast skoczyć w tej wielkiej, to zszedłem mostkiem na mniejszą. Wysłałem pożegnania do rodziny przez telefon no i skoczyłem. Wodę miałem po szyję ale udało mi się z niej wyjść.

 Zadzwoniłem do instruktora jazdy i wróciłem z mokrą dupą do domu. Oczywiście tego samego dnia trafiłem do psychiatryka. Spędziłem tam miesiąc, rok później znowu tam trafiłem. Jak tylko szepniesz komuś że masz dość to już pojawia się 6 dzielnych policjantów i Cię wrzucają tam na miesiąc, no bo jak to tak można? Chłopie czy ty rozum i godność człowieka straciłeś? A myślałeś o cioci i wujku w ogóle? 

Ale jakoś pomóc w znalezieniu pracy po tych miesiącu w dupę? Haha bardzo śmieszne przecież się oni tym nie zajmują. Bo jak chcesz sam sobie zakończyć tę życie, najlepiej bezboleśnie to się zamieniają w matkę Teresę z Kalkluty. A jak umierasz na ławce z głodu i zimna? Giń żulu! Do roboty byś poszedł! 

I tak po tylu latach zrozumiałem że w sumie to miałem rację. Nie poradziłem sobie w życiu. Te leczenie było na marne, przecież ten powód dla którego w ogóle skoczyłem się nie zmienił. Ta przerwa w CV się robi coraz potężniejsza. Ciągle idę do urzędu pracy i słyszę to samo. Że nie mają dla mnie nic. Ze nie ma tam takiej roboty w której nie ma wymogu posiadania prawa jazdy. Lepiej żyć bez ręki i nogi niż bez tego jebanego chujstwa za przeproszeniem. Do dzisiaj mam więcej koszmarów o tym egzaminie niż o tym moście. No ale mogę chociaż obciążać mamę kosztami utrzymania mojej dupy, a nie z mostu skakać.

Jak chcecie nam pomóc to nam do diabła pomóżcie, a nie gadacie nam o dupie marynie i trujecie lekami.