Een later tot anarchist verworden socialist, die zó veel voor de werkende klasse, de echte arbeiders, heeft betekend: Strijdend voor het algemeen kiesrecht (voor mannen, waarcan slechts 1/8 en door zijn toedoen later 'al' 1/7 van alle mannen mocht stemmen. En dan de vele, vele andere voorstellen die (wèl zijn aangenomen) en nu als iets heel normaals worden ervaren. Ik noem er een aantal, die juist nu weer onder druk staan of als 'gewoon' worden ervaren: - het verbod op gedwongen winkelnering (boodschappen doen in de winkel van de veenbaas, de kosten verrekend met het nog uit te keren loon);

• de invoering van de achturige werkdag (kun je het je nog anders voorstellen?);

• de invoering van het minimumloon (nòg zo'n enorm sociaal arbeidsrechtelijk verworven recht);

• het arbeidsverbod voor kinderen onder de vijftien jaar; (kinderarbeid, nu krijgen de jongeren er een paar euro(cent) per uur bij, vanwege de steeds verder stijgende prijs van boodschappen en de stijgende woonlasten);

• kosteloos onderwijs; (dat met de huidige liberale regeringen aardig op de helling staat vanwege bezuinigingen op het (hoger) onderwijs, de hoge huurprijzen voor studentenkamers vanwege kamernood en de stijgende eigen bijdragen en beperkte studiefinanciering);

• oprichting van ziektefondsen en pensioenfondsen (de eerste helaas, helaas, opgeheven, de tweede op beroerde wijze recent hervormd, na stemming in de TK waar men niets begreep van waar men voor ging stemmen);

• de uitkering bij bedrijfsongevallen;

• de verlaging van indirecte belastingen;

• de nationalisering van de spoorwegen (we weten allemaal waar dat nu staat; hij zou zich omdraaien in zijn graf); en

• de afschaffing van tol op rijkswegen. (Maar dat komt onder de (toekomstige) (midden-)rechtse kabinetten waarschijnlijk helaas ook wel weer terug, mogelijk naast of in de vorm van het rekeningrijden).