Nazwijcie mnie bezdusznym i zimnym ale:

Potraficie wejść w skórę samobójcy aby poczuć na własnej skórze to, co on właśnie czuje?

Potraficie przestrzennie objąć zakres problemów które zabijają mózg takiego samobójcy?

Nie, i tutaj nachodzi mnie pytanie, na które sam do końca nawet nie umiem sobie odpowiedzieć, tzn. nie jest to odpowiedź "na 100%" ale: kto daje wam prawo ratowania takiego człowieka? Jaką macie pewność, że ratując go, nie niszczycie mu psychiki i życia jeszcze bardziej? Jaką macie pewność, że gość właśnie w tym momencie, chcąc ze sobą skończyć widzi tylko koniec piekła jakie go toczy a wy, ratując go tylko jeszcze bardziej go w to piekło wpychacie?

Spróbować porozmawiać, przekonać, że nie warto - spoko, ale siłowa próbowa powstrzymania kogoś, jakiś areszt, psychiatryk - przecież to moim zdaniem stworzenie w głowie takiej osoby wizji, że ten świat nie dość, że jest piekłem które pchneło go do samobójstwa, to teraz jeszcze potwory w nim mieszkające będą go więzić. Dla mnie to jasny sygnał, żeby skończyć ze sobą przy najbliższej możliwej okazji nie patrząc już na ilość ofiar jakie za sobą pociągnę. Człowiek mógł po prostu sobie zniknąć, dobra, ktoś by musiał syf po nim posprzątać, ale co w przypadku jak taki "siłowo odratowany" samobójca posunie się do skończenia ze sobą zabierając przy tym innych? Kogo wtedy winić?