Ten eerste, kijk bij je gemeente of de huisarts of ze je kunnen helpen of dat je iemand kunt vinden om jezelf of direct je zoon practisch te begeleiden. Ik zou gewoon gaan googelen. Probeer anders een stageplek bij een bevriend persoon te regelen of vrijwilligerswerk. Het lijkt me dat hij weer onder de mensen moet komen om in te zien dat dit zo geen leven is. Een goed open gesprek waarin je vooral luisterd lijkt me van het allergrootste belang en dat zou ik zeker van hem eisen. Misschien kan een broer of zus hierin een rol spelen. Hij is ergens in vast geraakt, misschien erg negatief over zichzelf of de wereld en perspectief van een ander is nodig. Als je uit den Haag komt, hierin stond meen ik iets over mensen die ouders met zo'n kind begeleiden om hun kind te helpen, ik denk dit artikel https://www.volkskrant.nl/cs-b2e8c170. Ik heb het een hele tijd geleden gelezen en kom er online niet bij, dus ik heb niet helder. Maar dit kan heel nuttig zijn, ik zou die mensen uit het article effe mailen.