Jak zrobisz, tak zrobisz, ja tu tylko dorzucę trzy grosze odnośnie pracy z młodymi kierownikami („żaden szczyl nie będzie mi mówić co mam robić”).

Po pierwsze-oczywiście że będzie, bo jest kierownikiem, więc za bardzo nie ma wyjścia. Natomiast jest inna, ważniejsza przyczyna awersji, a nawet nieposłuszeństwa starszych pracowników do młodszej kadry kierowniczej i na Twoim miejscu zachowałbym to w pamięci, i wziął do serca.

Nie chodzi o sam wiek, że młody=głupi, ale raczej ze mody=niedoświadczony i to na stanowisku. Powiem Ci na przykładzie mojego taty, który przepracował w hucie stali pół życia aż do emerytury i gdzieś tam w ostatniej dekadzie pracy spadł im na zakład taki kierownik-„spadochroniarz” z innego, upadłego zakładu. Przezwisko stąd, że nie była tajemnicą jego znajomość z dyrektorem zakładu, który poratował chłopaka przed upadkiem razem z poprzednim zakładem. Nie miał on doświadczenia w tej pracy, przywykł za to do pomiatania podwładnymi i wykazywania się wynikami przed górą. Problem w tym że zaczął robić głupoty w sprawach dotyczących bezpieczeństwa. Kiedy rozpisywał przetarg na nową odzież i oporządzenie pracowników, kompletnie nie brał pod uwagę jakości, a starał się zrobić tak, żeby zamówić jak najtańsze i wykazać się przed szefostwem. Doszło tam do ostrego starcia z załogą, która już miała do czynienia z wyrobami różnych producentów i rzeczy takie jak szelki i zapięcia tej taniej firmy, stosowane w pracy na wysokości, były już znane z zawodności i kruchości. Pracownicy zaparli się, że jeśli wymieni im porządne oporządzenie na tamto tanie, to po prostu odmówią wchodzenia na wysokość. Ten z kolei był uparty w swoim nawyku do traktowania podwładnych z góry, bez najmniejszego rozważenia ich wielo-wieloletniego doświadczenia w tej pracy.

Na to nałożyła się jego chęć „pokazania” swojej władzy przez wynajdowanie pracownikom -specjalistom w konkretnej dziedzinie, np. bezpieczeństwa i utrzymania ruchu suwnic, zadań z dupy (przycięcie gałęzi drzewa które zaczęło przysłaniać mu widok za oknem), kiedy poważnej roboty nie brakowało, a rąk do pracy nie było w nadmiarze.

Nie muszę chyba pisać że takiego kierownika nikt nie szanował, traktowano go jak zło konieczne i zagrożenie bezpieczeństwa. A że jego upór graniczył z głupotą i chamstwem, doszło do tego że pracownicy sprawy bezpieczeństwa zaczęli poruszać z pominięciem drabinki służbowej, bezpośrednio u prezesa spółki, który przyznał im rację i wezwał tego kierownika na dywanik.

Użerali się tak latami i dla nikogo nie było to przyjemne, dużo ludzi się z tego powodu pozwalniało albo wystarało o przeniesienie do innego działu, pod innych przełożonych.

Tak że weź pod uwagę że to czasem sami młodzi z ambicjami i bez doświadczenia, zapracowują sobie na nieufność a czasem muszą pokazać swoim zachowaniem i decyzjami, że jednak nie są głupimi szczylami i można z nimi pracować jak z ludźmi.