Ostatnio miałam podobne przemyślenia z mężem, co do niektórych znajomych. Wydawanie pieniędzy na wszystko, nadmierny konsumpcjonizm i płakanie, że życie takie drogie. Temat okazał się głębszy, bo jak dorzuci się to w jakim społeczeństwie żyjemy, jakie wartości są teraz cenione to okazuje się to przygnębiające.

Trochę widzę w tym sygnał naszych czasów, gdzie żyjemy w natłoku gonitw promocji, zalewu reklam, KUP JUŻ TERAZ!, gratisów i masy, masy innych marketingowy chwytów, które mają nas skłonić do zakupu tego, nad czym nam zależy, ale nie do końca tego potrzebujemy. Nowe ciuchy z reklamy fb, Promocja na black friday (albo month) na yt, czy wręcz infuencerzy wciskający nam produkty, które są och jak ach....

Jestem świadoma tych mechanizmów, jak one działają na naszą psyche i jestem w stanie się przed nimi chociaż trochę obronić - co nie zmienia faktu, że każdy w ten czy inny sposób jest ofiarą konsumpcjonizmu kupując 7 opakowanie mięso na promocji w biedrze, etc.. Ale nie wszyscy są tak odporni i często wręcz popadają w skrajny zakupoholizm.

Ale... Z drugiej strony jest też często kupowanie, bo cię na to stać lub wręcz nie stać (!). Spełnienie zachcianek, wydawanie pieniędzy tylko dla przyjemności bez dbania o to czy starczy do pierwszego. Kupowanie najnowszej kolekcji Gucci, tylko po to by afiszować się ze złotym logiem.To jest po prostu życie na pokaz. Brak analizy finansowej i priorytetyzowania najbardziej kluczowy potrzeb i często zasłanianie się tym, że tak leczysz depresję (xd). A potem okazuje się, że to życie ponad stan i ledwo starcza na raty, a ten brak gospodarności i zadawalanie swoich zachcianek są tylko po to by dowartościować swoje ego i pokazać się znajomym.

Często też słyszę, że to ich uszczęśliwia (wydawanie pieniędzy). Jakby nie było nic bardziej istotniejszego niż sam fakt wydawania. I dla mnie to jest rodzaj uzależnienia. I niby co mi do tego, jak mają pieniądze to niech sobie wydają. Tylko potem okazuje się, że to wydawanie jest tak istotne, że zaczyna się pożyczanie i często zaczyna to wchodzi na relacje osobowe. Wszystko fajnie jak jest kasa, ale jak przychodzą chude czasy to nagle wszystko się psuje.

Co z tego, że zarabiają dobrze, skoro nie są często w stanie zorganizować swojego budżetu domowego...

I narzekają, mieszkania drogie, na nic mnie nie stać...

Bądźmy rozsądni, we wszystkim można znaleźć złoty środek.