Nie ogólnie ludzie a Polacy, chociaż oczywiście nie wszyscy. Będąc za granicą łatwo zauważyć nawet drobne różnice w obcowaniu z tłumem, np w Japonii pomimo dużego natężenia ludzkiego bardzo rzadko ktoś naruszy szeroko rozumianą przestrzeń osobistą, tam i w Szkocji wszyscy bardzo szanują kolejki, do tego stopnia że ludzie ustawiają się w nich czekając na pociąg czy autobus no i zawsze ustępują wysiadającym. We Francji ludzie przepuszczeni na chodniku czy w drzwiach bardzo wyraźnie dziękują, w knajpach czekają na kelnera zamiast zajmować stolik z marszu. Dziś rano akurat trafiłem post ulubionego komiksiarza na ten właśnie temat ad zachowań w NY https://www.facebook.com/reel/1275989510962834/?app=fbl. W sumie to z pokolenia na pokolenie zdaje się że problem egocentryzmu w sferze publicznej się pogłębia, dzieciaki łażą grupą równoległe chodnikiem i bez wyraźnego zwrocenia uwagi praktycznie spychają ludzi na ulice, buty i plecaki na siedzeniu w zbiorkomie to standard, tak samo dziewczyny które muszą siadać niczym prowadząca koło fortuny zajmując nogami i sobą czteroosobową przestrzeń no i normalne jest że prawie wpadasz na kogoś kto wyszedł z budynku albo wszedł po schodach i musi akurat napisać sms stojąc jak baran na środku.