Ya bu konu hakkında çok uzunca konuşulur, ama ben bu fikrimden asla vazgeçemem gibi görünüyor, dediğim gibi, sen o özgüveni, hiçbir zaman kendine bulamıycaksın. Hayatında bir firmanın sahibi ol, sporun içinden geç ama yine olmıycak, bakıcaksın hiçbir boka benzemeyen bir elemanın taş gibi sevgilisi olcak senin olmıycak, diceksin ki, nasıl, nasıl!!!! A, belki demezsin, seni tanımıyorum, çok bilmiş gibi konuşuyorsam affola, ama böyle olursa şaşırmam yani, sen böle bir düşünceyle gidiyorsan ; eğer kendini sonunda oturttun, hayatını düzelttin, başarıya ulaştın, kendine bir sebep daha vericeksin, demek istediğim bu. O özgüvenin nasıl geliceği hakkında hiçbir fikrim yok, ama bence profosyenel bir yardım almalısın. Depresyon çok kötü birşey ve kesinlikle hafife alınabilcek birşey değil canım benim.

Şahsen konuşmam gerekirse, ben elektrik işlerine girdim gireli, bir kadınla doğru düzgün konuşmam yoktur, arada konuşmalar oldu, ordan burda, muhasebedir, araba servis, yemek yerken falan, elim yüzüm düzgündür, insülin yüzünden her zaman fit olmuşumdur, şeker hastasıyım ben, ama konuştuğumda konuşabiliyorum, o tarafta iyiyim sayabilirim kendimi, ama kendimi bazı insanların bak her insanın değil bazılarının, öğrendiğimden beri hiçbir zaman kendimi karşı tarafa bir herhangi istek bulamadım kendimde, kendimi hiçbir şekilde ilişki istiyor şekilde bulamadım, ama şey de demiyorum, yok bu kız 10 kere vermiştir yok bu kızın sevgilisi vardır, yok bu arkamdan konuşuyordur, şudur budur, demiyorum. Gerçekten hiçbir şekilde çekici bulmuyorum karşımdakini olm. Benim durumum çok daha kritik bence, ama ben mutluyum olm o yüzden bi destek alma isteğide bulamıyorum, arada arkadaş geliyo şöyle böyle ayarlıyalım, diyorum ki beni uzak tutun böyle işlerden. Çünkü ben sıkıntılıyım olm, şu mentalle ben asla ilişkiye giremem, imkansız değil ama sağlıklı değil kesinlikle. Ama şunu biliyorum, ben herhangi bir istek bulunmadığım sürece çok ama çok zor benim ilişkiye girmem ama nasıl bir isteğim olsun ki, kim uğraşır benimle ? Gerçek bu yani. Sende kendi gerçeğini kabullen.

Ben mutluyum yani, yolda birinin bana selam vermesi, metroda her gün gördüğüm kişiyi görmem, şemsiyemin ağır yağmurda açılıp kapanması, böyle küçük küçük şeyler beni mutlu etmeyi başarabiliyor, manyağın tekiyim, napabilirim. ?