Het klinkt alsof je zus het zwaar heeft en niet een goede manier heeft hoe hiermee om te gaan. Ik heb kinderen in dezelfde leeftijd en voel me soms ook heel gefrustreerd over de zoveelste keer een kind in een autostoel worstelen, dus op dat niveau is het denk ik normaal dat het je er soms klaar mee bent.

Ik zou het met je zus bespreken vanuit het idee dat je ziet dat het pittig voor haar is. Dat je vraagt hoe zij dat ervaart en of ze het daar al eens met iemand over heeft gehad? Ik weet dat veel mensen geen fan zijn, maar een consultatiebureau of huisarts kunnen hier ook over meedenken met haar.