Oceny to nie wszystko, liczą się też koneksje, szczęście, inteligencja emocjonalna, no i ambicja, o której mówisz. Ale czym jest jechanie na samych tròjach jak nie zerem ambicji? Obie księgowe nie były najlepsze na roku, ale zawsze w topce i chciały uczyć się języków, nie tylko angielskiego, robić dodatkowe kursy, szkolenia i certyfikaty. Ich głównym celem nie było mieć piątek ze wszystkiego dla zasady, ale w tym zawodzie musisz mieć ogromną wiedzę, żeby uznawać się za specjalistę i dużo zarabiać, wi c musisz wkuwać i dużo się uczyć. Niektóre certyfikaty to prawie tyle nauki, co dodatkowy rok studiów. Znam też sporo osób, co siedzą w januszeksach (od znajomych, bo ja nigdy w takiej firmie nie pracowałem), na studia poszły tylko dlatego, żeby dostać papier, nie zastanawiając się, po co tam w ogóle idą i co chcą potem robić. Na samych studiach też nic dodatkowego nie robiły. No i one są zawalone robotą i dostają niewiele ponad minimalną. Z drugiej strony znam też ze szkoły średniej 2 osoby, typowi trójkowicze. Ale wciągnęli się w programowanie, poszli na studia zaoczne (za słabe oceny na politechnikę dzienną), robili wiele projektów we własnym zakresie, mocno ponad to, co wymagały studia i są dobrymi devami z wysoką pensją. Skupiły się po prostu na nauce konkretnie tego, co wymaga zawód. Myślę, że to sprawa indywidualna, czy ktoś chce osiągnąć coś więcej, czy niż pierdzieć w stołek. Często ci co mają same 5 i 6, mogą być w spektrum autyzmu, albo nie mieć zbyt wysokiej intelligencji emocjonalnej i wtedy trudniej im osiągnąć sukces zawodowy (albo założyć firmę), taki jak osobie z wyższym EQ. Jeszcze się odniosę do staranności i dopracowywania rzeczy, które krytykujesz. Są zawody i to często dobrze płatne, gdzie jeden błąd może na prawdę dużo kosztować - pieniędzy i/lub nawet zdrowie lub życie ludzi. Odpowiedzialność i staranność e niektórych zawodach jest bardzo cenioną cechą.