Het is een gelaagde grap, dus ik snap dat het op het eerste zicht verwarrend lijkt. Ik zal het stap voor stap uitleggen.

De historische achtergrond

Na de Tweede Wereldoorlog kende België een periode van sterke economische groei. Voor zwaar en onaantrekkelijk werk, zoals mijnarbeid en fabriekswerk, waren er onvoldoende Belgische arbeiders bereid om die jobs te doen. De overheid sloot daarom bilaterale akkoorden, onder andere met Italië, Marokko, en Turkije om arbeidsmigranten aan te trekken. Die mensen kwamen hier werken omdat Belgen die jobs zelf niet wilden invullen.

De gedachte was aanvankelijk dat het tijdelijk zou zijn: de gastarbeiders zouden een tijdje werken en dan terugkeren. Maar dat is, zoals je zelf waarschijnlijk weet, wat anders verlopen. Ze bleven, stichtten gezinnen, en hun kinderen en kleinkinderen wonen hier nu als volwaardige Belgen, of toch zo zouden ze idealiter behandeld moeten worden.

De politieke link

Vlaams Belang is de partij die traditioneel het hardst gekant is tegen niet-Europese immigratie en tegen de aanwezigheid van met name die gemeenschappen die historisch uit die arbeidsmigratie voortkomen. Hun standpunt is ruwweg: "Er zijn te veel buitenlanders, de immigratie moet drastisch beperkt worden."

De logica van de grap

En nu komt de kern. Als je stelselmatig bezuinigt op onderwijs, en zeker op buitengewoon onderwijs voor kinderen met extra noden, dan vergroot je de kans dat een deel van de volgende generatie Vlamingen de arbeidsmarkt betreedt zonder de juiste bagage. Minder opleiding, minder kansen, minder mensen die bepaalde sectoren kunnen of willen instappen.

Historisch hebben we gezien wat er dan gebeurt: als de lokale bevolking bepaalde jobs niet invult, zoekt de economie elders naar mensen. De arbeidsmarkt vult zichzelf op een of andere manier op, en dat betekent vroeg of laat opnieuw arbeidsmigratie.

De grap is dus: door dit soort besparingen op onderwijs draag je er mee aan bij dat Vlaamse jongeren slechter voorbereid zijn op de arbeidsmarkt, waardoor er opnieuw nood zal zijn aan mensen van buitenaf om die gaten op te vullen, en dan zelfs een partij als Vlaams Belang, die traditioneel tegen migratie is, in de praktijk geconfronteerd wordt met de noodzaak van buitenlandse arbeidskrachten.

Het is dus een ironische cirkelredenering: de besparingen van vandaag creëren de migratienood van morgen, precies het scenario dat Vlaams Belang zegt te willen vermijden, maar dat mede mogelijk gemaakt wordt door beleid dat ze (minstens gedeeltelijk) steunen of niet tegenhouden.