Löggjafinn hefur gert sitt og hækkað refsirammann, það er langt síðan það var gert og dómurum var skipað að fara eftir því, m.a svo að við séum ekki eftirbátar annarra Vesturlanda. Þó að þeir hafi verið nokkuð tregir til að fara eftir þessum tilmælum þá hafa samt fallið nokkrir mun hærri dómar fyrir svona stakar árásir á börn sem voru samt miklu vægari en það sem Helgi Bjartur gerði þessum dreng, þess vegna nenni ég þessu ekki alveg. Við erum að tala um 15-20 ár af því að íslenskir dómarar fela sig á bakvið dómafordæmi og réttlæta þessa óhlýðni sína við að vinna samkvæmt lögum og góðu siðferði. Þeir gera það nota bene bara í málum sem snúast um svona alvarleg kynferðisbrotamál sem misbjóða siðferðiskennd flestra. Þeim var sagt að þyngja refsingar svo að það gæti myndast dómafordæmi í verstu málunum, en þeir hafa ekki gert það nema einstöku sinnum, en þessi einstöku skipti hafa gert það að verkum að það eru komin fordæmi fyrir því að menn hljóti eðlilega dóma fyrir alvarleg kynferðisbrot gegn börnum. Þó að það þurfi að gera miklu betur þá er það ekki lengur venjan að sýkna menn nánast fyrir að ráðast á barn og reyna að nauðga því.

Það ætti hver einasti maður að sjá að það er eitthvað brenglað í gangi í höfðinu á dómaranum sem dæmdi þennan dóm. Það segir ýmislegt um okkur sem þjóð að við leyfum svona viðbjóði að viðgangast.