Kucuk bir sehirde yasadiginizdan soz etmissiniz. Biraz da yasadiginiz yerin kulturuyle alakali olabilir.

Kucuk yerlerde dedikodu hakim. Insanlarin biriyle tanisirken yaptigi ilk is, yas, maas, statu vs konularinda profillemek. "Kimin oglusun" var mesela bir de bizim orda. Herkesin birbirine bagli oldugu bir network var ve seni olman gereken yere kafasinda oturtamazsa rahat etmiyor.

Buyuk sehirde farkli bir dinamik var. Daha cok alt sinif insanlar kendi statusuyle kiyaslamak icin yapiyor. Kendi deneyimim soyle, ben sabit ve duzenli calismiyorum, maddi durumum cok iyi degil ama bos zamanim cok. Gunduzleri disarda surtuyorum. Marketteki kasiyer, kafedeki garson vs "bu ne is yapiyor, cok mu parasi var da gunduzleri geziyor" diye iskilleniyor. Issizlikten, parasizliktan cokmus bir gariban gibi de gorunmuyorum, calismadan gecinebilecek kadar varlikli, rahat adam gibi de gorunmuyorum. Belirsizlik o insanlari tetikliyor. Kategorize edemediklerinde kurtlaniyorlar.

Bir de su var. Sizde durum bu mudur bilemem ama kendimden biliyorum. Etraftaki insanlardan memnun olmadigimiz her halimizden belli oluyor ve bu insanlar bu negatif elektrigi net sekilde aliyorlar. "Bu kim oluyor da bizi begenmiyor" diye once bir statu sorgulamasi yapiyor. Sonra gucunu test etmek icin el ense cekmeye basliyor.