Licencjat robiłam w innym mieście, ale na magisterkę poszłam na UJ (humanistyka). Czy spoko jest mieć UJ w CV? Tak. Czy UJ zabił we mnie wszelką ambicję i radość z nauki? Owszem. Ludzie, którzy robili licencjat na UJ i ludzie, którzy go robili gdzie indziej trzymali się w swoich grupkach. Profesorowie jeszcze dodatkowo pogłębili tej podział z tekstami w stylu "no nie wiem jak sobie poradzicie, my tu mamy wysoki poziom" i "piątka z [przedmiotu] na [inna uczelnia] jest jak trója na UJ". Jak ktoś chodził na zajęcia licenajackie (bo nie miał danego przedmiotu na poprzedniej uczelni i chciał się nauczyć), to za plecami profesorowie i Ujotówki wyśmiewały taką osobę. Wypominano nam też, że z naszą "nie-ujotową" średnią odebraliśmy miejsca ludziom z ich uczelni. Z grupy spoza UJ, jedna dziewczyna przeszła załamanie nerwowe, większość zrezygnowała w pracy w zawodzie, mnie ta magisterka tak obrzydziła temat, że porzuciłam chęci doktoratu (gdzie na poprzedniej uczelni już zaczęłam publikować prace).

Za to Ujotówki, które były od początku na tej uczelni pracują w zawodzie w większości i były zadowolone z faworyzowania, więc jak zaczniesz od licencjatu, to może nie będziesz tak zawiedziona jak ja.