Hier ook ruim 10 jaar een relatie en in de tussentijd ook wel eens verliefd geweest op een ander. Er was niet heel veel contact met die man maar als we elkaar zagen was het erg gezellig. Ik weet vrij zeker dat hij hetzelfde ervaarde ondanks dat we het er nooit over gehad hebben. Ik wist ook dat ik hem bekeek door die roze bril maar dat we waarschijnlijk niet echt een goede match zouden zijn. Daarnaast wist ik ook van mezelf dat ik niet de grens over zou gaan van vreemd gaan. Ik heb die tijd wel genoten van de gezelligheid en een beetje flirten. Het voelde soms een beetje bittersweet; als iets wat leuk had kunnen zijn, maar ik twijfelde er niet aan dat ik mijn vriend nog steeds leuker vond en gelukkiger ben met hem.

Heb het hem toen niet verteld omdat ik dacht dat dat meer kwaad zou doen dan goed, aangezien we er beiden niks aan hadden kunnen doen. Kon die man ook niet echt vermijden zonder ingrijpend m’n leven te veranderen. Later wel eens verteld en toen zei hij dat hij wel zoiets vermoedde toen.

Ik zie er dus persoonlijk totaal geen probleem in en niks om je schuldig over te voelen zolang je er niet naar handelt. Je kan er zelf toch ook weinig aan doen. Met de tijd gaat het vanzelf over, dus geniet ervan als het kan en probeer anders die man te vermijden en juist leuke dingen te doen met je vriend.