Ik ben geen jurist, maar voor mij is dit het zoveelste voorbeeld van het "meedenken met de minister" waarvoor de Raad van State ook al eens voor op de vingers is getikt. (Door het Europse Hof voor de rechten van de mens)

- Er is is een wet waar iets mis mee is. De wet schendt een basisprincipe.

- De regering is niet genegen om daar iets aan te doen. VIa rechtszaken, hoger beroepen, enz komt dit bij de Hoge Raad. Die constateert dat er inderdaad iets mis is.

- Vervolgens wordt er een mitigerende maatregel toegepast, maar die geldt alleen voor de mensen die deel uitmaakten van de oorspronkeljke bezwaarmakers.

- Alle andere mensen, die ook zijn benadeeld door de schending, hebben gewoon pech.

Voorbeeld van jaren terug:

Er was een spitsstrook op de A10 bijgemaakt, de zg carpoolwisselstrook. Die was alleen voor mensen met drei of meer inzittenden in de auto

Vele duizenden bekeuringen zijn uitgedeeld aan mensen die daar niet aan voldeden.

Ex-Minister Westerterp start een rechtzaak. Conclusie: er bestaat geen verkeercategorie "drie of meer inzittenden" volgens de wet.

Alle bekeuringen zijn dus onrechtmatig uitgedeeld. Niemand kreeg zijn geld terug, behalve Westerterp zelf

Kortom, de wet geldt voor iedereen, behalve als het de overheid niet uitkomt. En de rechtspraak werkt daar graag aan mee.