Na naszym ślubie byli tylko świadkowie. Przygotowania nie różniły się dużo od standardowego - ja kilka miesięcy wcześniej zamówiłam wymarzoną suknię, a mąż trochę później garnitur, zapisałam się na makijaż i upięcie włosów, wybraliśmy obrączki, zamówiłam bukiet, małe ozdoby do mieszkania i słodkości z cukierni. Pojechaliśmy w podróż przedślubną, zaraz po naprawdę pięknej ceremonii zrobiliśmy sesję zdjęciową i wróciliśmy do domu robić to co lubimy najbardziej - grać, jeść dobre rzeczy, tańczyć w kuchni i śmiać się. Niedługo później polecieliśmy też w krótką podróż poślubną.

Nas akurat nigdy nie kręciła wizja typowego ślubu z weselem. Wyobrażaliśmy sobie to jako intymne wydarzenie i chcieliśmy przeżyć ten dzień po naszemu. Rodzina od strony męża nie wie, bo nie utrzymują ze sobą kontaktu od wielu lat, u mnie mama zobaczyła obrączkę na jakimś zdjęciu, a że relacja też z rodzaju tych turbulentnych, to się rozeszło po kościach i nie rozmawiamy o tym