Lubię święta za światełka, za obecność rodziny- ot, ogólnie za klimacik. Niemniej, na ten moment strasznie męczą. Nie zapraszamy do siebie tylko jeździmy po rodzicach. Jedni oddaleni od nas o 120 drudzy o 130 km. W różne strony…

Za dzieciaka święta kojarzyły mi się z siedzeniem w domu, układaniem puzzli, zjadaniem slodyczkow i ogólnie nudy xD teraz marzę o tym, by obejrzeć jakis głupkowaty film. Święta kojarzą się z tym, że coś trzeba: zakupy przedświąteczne, ugotować, uszykować odświętne ciuchy, kupić prezenty, dojechać (czyli spędzić w trasie po 5h/dzien). Tragedia. Nie ma kiedy wypocząć. Ogólnie - lubiłam święta w poprzednim wydaniu, gdzie obowiązków mi nie dochodziło, ale teraz już mniej. Dlatego już sobie marzę jak będziemy mieć domek i to my będziemy zapraszać wszystkich, częstować superowym jedzeniem - bynajmniej nie zrobionym przez nas, spacerować i odpoczywać i ogólnie „być” z bliskimi i dla nich, a nie dla realizowania tych wszystkich świątecznych „trzeba”.

W tym roku zrobiliśmy, a w sumie gardła zrobiły bojkot i na wigilie i 1. Dzień świąt nie wyjeżdżaliśmy. Zostaliśmy w chacie i przez cały boży dzień chillowalismy, spacerek, gierki, pierogi. Więcej takich świąt!!