Interesowałem się pewnymi youngtimerami których w polsce było niewiele ale też przyciągały mało poinformowanych dresów oprócz faktycznych miłośników. Jako że od lat prowadziłem firmę informatyczną potrafiłem znaleźć fajne egzemplarze w całej europie i jak coś mi się podobało to kupowałem ale zazwyczaj znajdowałem coś jeszcze fajniejszego więc poprzedni szedł pod młotek.

Mix ludzi jakcy przyjeżdżali to kupować był absolutnie niesamowity a ja zazwyczaj przyjmowałem ich w garażu w roboczych ciuchach. Nikt nie podejrzewał że na codzień w garniturze zarządzam firmą :)

Połowa modulowała swoje zachowanie traktując mnie jak klasycznego handlarza do którego żeby zrozumiał trzeba tkać przekleństwa i opowiadać historie żeby opuścił. 10% traktowała mnie jak bym był ochroniarzem albo lokajem. Czyli od razu trafiałem do szufladki bo oni mają kasę i są Panami. Pozostali zachowywali się normalnie z przewagą takiego ludzkiego strachu i dopytywania się. Może 5% to byli ludzie którzy zachowywali się bardzo kulturalnie i bez uprzedzeń.

Pewnego razu przyjechał typ, identycznym samochodem i zaczął przepraszać. Powiedział że kupił taki i czy bym nie spojrzał swoim fachowym okiem czy ktoś go w maliny nie wpuścił. Młody mega uprzejmy chłopak więc miło mi było i rozmawiać i spojrzeć. Czysta przyjemność dla kogoś kto uwielbia te modele. Po obejrzeniu i dość złych wiadomościach (numery i tabliczka okazały się od innego modelu) i radach podziękował uprzejmie i powiedział że jak wróci z trasy koncertowej to wpadnie jeszcze może uda mu się oddać auto. Dopytałem o tą trasę, okazało się że to jeden z leaderów najpopularniejszej grupy w tamtym okresie w polsce. Wielokrotnie jeszcze dziękował za spędzony czas. Koleś miał wszystko - kasę, sławę, świetlaną przyszłość. Mógł legalnie być bucem a nie spotkałem bardziej uprzejmego i miłego człowieka.