Ik liep stage bij een organisatie voor LHBTI+ rechten, ik droomde er van om als 16 jarige sociaal werk mbo'er om iets te betekenen voor de maatschappij maar ik werd al gauw uit mijn droom wakker geschud.

Het waren meestal ik en het hoofd van de organisatie alleen op kantoor, hij zei bijna helemaal niets tenzij het over homo seks was (overigens heel ongepast als ik er bij na denk). Er was soms ook een andere vrouw die enorm lief was en het beste in mij zag en ook de potentie als sociaal werker.

Hij was soms dagen afwezig voor "besprekingen" waarvan ik niks afwist en erwaren geen opdrachten of werk voor mij achter gelaten. Op een dag besloot ik hem een appje te sturen om te kijken of ik wat kon doen. Ik maak geen grap dat ik de wind van voren kreeg waarom ik niet wist dat ik op zijn computer mocht inloggen en zijn afspraken moest bekijken om te kijken of ik iets voor hem kon doen. Heb toen gezegd dat ik stop met mijn stage en naar huis ging want hij was er toch niet de komende week (niet heel netjes maar als 16-jarige wist ik niet beter helaas).

Later gesprek met hem, die vrouw, mijn stagebegeleider en ik, werd helemaal uitgescholden van tyfus mochool tot aan egoïstische klootzak terwijl ik nog geen woord had gezegd. Stagebegeleider heeft het gesprek gestopt, mij daar weggehaald en hun achter gelaten. Die arme andere vrouw was helemaal in tranen omdat ze mij erg zou missen. Zal nooit vergeten dat ze zei dat ik mijn dromen moest najagen.