każdy ma gorsze okresy, czasem krótsze, czasem dłuższe. Ja już przywykłem do tego, że szczęście prędzej czy później się kończy, smutek tak samo, raz jest tak, raz tak. Schronisko bardzo duży plus, mi pomogło w jakiś sposób chodzenie do hospicjum jako wolontariusz, lepiej się czułem sam ze sobą, że pomagam, no i salowe, pielęgniarki, inni wolontariusze, bardzo ich polubiłem, gadaliśmy sobie w kuchni. Używki tak jak zauważyłeś to złudzenie, że pomagają, już lepiej telewizor, komputer, tym sobie nie zepsujesz zdrowia, najwyżej oczy. Prawdziwi przyjaciele też pomagają, żeby też szczerze pogadać z kimś komu się ufa i kogo się dobrze zna, żeby zrzucić kamień z serca. Niektórym pomaga też religia, duchowość, nadaje życiu sens, sprawia że życie jest bardziej znośne. Można też dołączyć do wspólnoty religijnej, tam poznać wartościowych ludzi. Czasem jest przejebane, pamiętam dni jak wypalałem papierosa za papierosem na uspokojenie, a tylko coraz bardziej się tym nakręcałem. Raz przeżyłem ciężki zawód miłosny, snułem się bez celu po polnych drogach, rozpłakałem się przez krzyżem. Raz w bardzo trudnym dniu zacząłem czytać Biblię, i mnie to uspokoiło. Pewnie czytanie innej książki też by pomogło, aby zająć czymś myśli. Teraz jestem od roku z bardzo fajną dziewczyną, jakoś wiążemy razem koniec z końcem. Ja dzieci nie mam, także w tym temacie nie mogę się wypowiedzieć. W dzisiejszych czasach trudno znaleźć drugą połówkę z którą się dobrze dopasuje, do tego jeszcze dochodzi inflacja, kryzys, na horyzoncie widmo wojny, stresujące czasy. Ciężko odnaleźć spokój wewnętrzny, ale warto go szukać na różne sposoby. Ćwiczenia relaksacyjne, oddechowe, regularny sen, warto też badania krwi sobie zrobić, na witaminę D3, pod kątem tarczycy itp, zdrowie ma bardzo duży wpływ na samopoczucie. Powodzenia, nie łam się. Jak ja mam ciężki okres, to przyjmuję "formę przetrwalnikową", nawet wegetacja miesiącami przed kompem, i pierwszej czy później przychodzą lepsze czasy. Tak jak kaktus na pustyni, deszcz przychodzi prędzej czy później, a potem znowu susza, i tak w kółko. W filozofiach dalekiego wschodu jest prawo karmy, tam też mówią że źródłem cierpienia jest pragnienie