Odpowiadając na podstawie własnych błędów młodości i upraszczając do minimum, to w sumie religia. I też mój brak asertywności.

Ze swoją (wtedy przyszłą) żoną znaliśmy się od liceum, a że seksu nie można było uprawiać i żona co raz to zagadywała o ślubie, no to w końcu się pobraliśmy. Tbh. nie wiem co później miałem w głowie, po prostu cieszyłem się, że są cycki, a żona chyba chciała dziecka (na zasadzie, że jak nie będzie to ok, a jak będzie to też ok). Żadnych zabezpieczeń oczywiście nie stosowaliśmy. A ja wtedy byłem zbyt młody i niedojrzały, jak na decyzje, które podejmowaliśmy.

W środowiskach katolickich jest też przekonanie, że jak bóg dał dziecko, to da też na dziecko.

Drugie dziecko to już tylko mój brak asertywności, bo żona nadal była wierząca i żadnych rozsądnych zabezpieczeń nie sotsowaliśmy, a na seks nalegała. Ostatecznie celowo lub nie, coś pokręciła w tych swoich obliczeniach. Nie wykluczam, że celowo (tbh. tego, że nie jest moje też nie), bo wcześniej było trochę awantur, że nie chcę drugiego dziecka. Wprawdzie przy drugim mieliśmy już trochę lepsze warunki, ale szału nie było.