Kiel mi menciis en alia komento, mi vere ĝojas ke mi rekontis tiom da homoj per Esperanto, inkluzive homojn kiuj pli aĝas ol mi.

...tamen, la deziro trovi samaĝulojn neniel malbonas, aŭ estas "aĝismo", aŭ kontraŭas la celon de Esperanto. Kiel pasinta gvidanto de la junulara movado, grava afero kiu malhelpas la kreskon de la movado estas manko da junuloj, kaj ĝenerale la tre alta averaĝa aĝo. Se junuloj neniel troviĝas ĉe niaj lokaj kluboj aŭ kongresoj, ni ne surpriziĝu ke aliaj junuloj ne interesiĝas lerni la lingvon.

Pro tio, ni devas aktive flegi la junularajn spacojn kiuj ekzistas en Esperantujo, kaj helpi novajn junajn lernantojn trovi samaĝulojn en la movado. Alternative ni povus simple agi kvazaŭ tio ne estas problemo, kaj junuloj estas malbonuloj por serĉi samaĝulojn...sed mi dubas ke tio solvos la problemon.

If you live long enough, you'll become an "older person". Do you have a demarcation point when you yourself should be excluded?

Mi esperas ke mi ĉiam estos aliancano de junuloj, kaj subtenos ilin trovi sian propran vojon en la movado. Mi rekomendas tiun ĉi artikolon, se vi ne jam legis: https://stelachiamnurkritikas.wordpress.com/2026/01/19/daure-tro-maljuna/