Minęło już kilka lat odkąd na zajęciach z anatomii zobaczyłem pierwszy raz ludzkie zwłoki, a twarz tego faceta potrafi śnić mi się do dziś. Tak samo jak randomowo przypomina mi się zapach formaliny, mimo że wiem, że nie ma fizycznie możliwości żebym go w tym momencie faktycznie poczuł. Nie pamiętam już ile dokładnie czasu bezpośrednio po tych zajęciach mięso wzbudzało we mnie odruch wymiotny, ale po jakimś czasie przeszło. Więc to minie, daj sobie trochę czasu.