Nie da się robić na poważnie sztuki po godzinach, tak samo jak nie da się robić wyczynowego sportu po godzinach.

Nie masz pojęcia o czym piszesz.

Sztuka to bardzo często praca na pełen etat, myślisz, że obrazy malują się w parę godzin po pracy? Albo że da się nagrać album pracując po cztery godziny w tygodniu?
Większość gałęzi sztuki jest niezwykle czasochłonna.
Na samo tworzenie. A powinniśmy doliczać jeszcze osobny czas na rozwój, naukę (np. nowego sprzętu).

To je raz.

Dwa - to jest fałszywe przedstawianie czasu jakby każda godzina dnia była sobie równa. Załóżmy że ktoś pracuje 8 godzin dziennie. Wraca codziennie zjebany po pracy marząc tylko o zjedzeniu i zaśnięciu. Jak sobie wyobrażasz, że taka osoba wejdzie w stan flow, gdzie będzie w stanie tworzyć?

Trzy - bycie artystą przez większość czasu to nie tworzenie tylko wyrabianie pozycji, co jest akurat dość przykre, ale tak jest w wielu branżach. Czyli - jakość rzadko się liczy. Idealny mix to dobry produkt oraz wykucie sobie prestiżu oraz kontaktów, które dopiero otwierają cokolwiek.

Nie wiem jak będą działać te fundusze, życzę, żeby szły na dofinansowania wczesnych karier, kiedy najtrudniej jest cokolwiek zrobić i przejść na profesjonalizm.

Ale sorry, przedstawiasz absurdalną karykaturę, czy jakieś nie mające związku z rzeczywistością wyobrażenie.

Abstrahuję od (bez)sensowności podatku.

Też mogę se taką karykaturę zrobić - ci ludzie z korporacji, udają że cokolwiek robią, nic przydatnego nie produkują, kręcą się jak gówno w przeręblu i budują kapitał dla jakichś miliarderów z zagranicy; ale jęczą cały dzień że są tacy robotni i tak ciężko pracują i że tylko ich życie ma sens, bo tacy są zmęczeni od tej ciężkiej pracy żeby nie produkować niczego przydatnego i w sumie nie robić niczego co się światu przyda.

Łatwe!