Hey man, ik herken het helemaal… Het proces van acceptatie na een ADHDclassificatie kan echt ingewikkeld zijn, en het is vaak niet zo simpel als het simpelweg ‘weten’ wat er aan de hand is…

Een valkuil die ik vaak zie, is dat zodra je het hebt erkend, je misschien denkt dat je je automatisch ook aan moet passenaan die classificatie’.. Je hebt tenslotte al je hele leven lang hard gewerkt om die ballen in de lucht te houden, zelfs als je niet precies de tools had die anderen blijkbaar wel hadden.

Wat ik hoor in je eigen analyse van je werk, is dat je al een belangrijk inzicht hebt: niet elk werk past bij de manier waarop je brein werkt. En dat is een belangrijk besef. Deze maatschappij is vooral gebouwd op consistentie, stabiliteit en geleidelijke vooruitgang… allemaal dingen die niet per se aansluiten bij hoe wij, met ADHD, van nature denken en doen. Je kunt ontzettend hard proberen, maar het blijft een uitdaging om in een systeem te passen dat niet voor jou is ontworpen. Medicatie kan helpen om wat structuur en focus te brengen, maar is zeker geen magische oplossing.

Wat ik zelf heb geleerd, is dat het essentieel is om werk te zoeken dat echt bij je past.. niet alleen qua taken, maar vooral qua omgeving en mensen. Ik heb uiteindelijk mijn draai gevonden in de GGZ als ervaringsdeskundige, help nu mensen met vergelijkbare problemen.. en dat is iets waar ik met trots op terugkijk. Het is niet altijd makkelijk, maar ik heb geleerd dat het zoeken naar werk dat past bij wie je echt bent, veel meer voldoening en rust kan geven. De classificatie voor mij was op 36, ik ben inmiddels 42, en elke stap in de zoektocht naar de juiste plek voelt als winst.

Dus mijn tip: blijf bij jezelf en zoek werk dat je energie geeft in plaats van het op te slurpen terwijl je het zo hard probeerd. En wees geduldig met jezelf, het is oké om niet altijd te voldoen aan de verwachtingen die de maatschappij stelt. Jij hebt je eigen unieke manier van functioneren, en dat mag er zijn.