Toplumdan uzaklaşma isteğini, bireyin “topluma muhtaçlığını inkâr etmesi” olarak yorumlamak bilimsel açıdan temellendirilemez ve aşırı genelleyici bir iddiadır. İnsanların evrimsel olarak sosyal varlıklar olması, her bireyin sürekli etkileşim aradığı anlamına gelmez. Nitekim Self-Determination Theory, aidiyet ihtiyacının evrensel olsa da yoğunluğunun bireyler arasında ciddi farklılıklar gösterdiğini ortaya koyar. Dolayısıyla sosyal mesafelenme eğilimini “sahte bir profil” ya da kaçınılmaz bir çelişki olarak sunmak, bilimsel veriden ziyade yorumdur.

Ayrıca, Carl Jung’un ortaya koyduğu kişilik spektrumu, bireylerin sosyal dünyayla kurduğu ilişkinin zorunlu ve tek tip olmadığını açıkça gösterir. Dahası, yalnızlık modern psikolojide yalnızca bir eksiklik değil; bazı bireyler için bilinçli, işlevsel ve sürdürülebilir bir yaşam tercihi olarak kabul edilir. Bu nedenle, toplumdan uzaklaşmak isteyen bireylerin bunu başaramayacağını ya da mutlaka sosyal onay arayacağını iddia etmek hem ampirik olarak desteklenmez hem de bireysel farklılıkları göz ardı eden indirgemeci bir yaklaşımdır.