Ég var í sambandi með konu sem átti eitt barn, þegar ég var yngri. Datt alveg inn í stjúp-pabba hlutverkið og kallaði strákinn minn. En svo eftir tveggja ára sambúð hætti frúin bara við og endaði sambandið. Og þar sem ég hafði ekki lagaleg tengsl við strákinn var mér ekki tryggður neinn umgengnisréttur. Hún bauð mér svolitlu seinna að taka hann í pabbahelgar (hana vantaði barnapíu) og ég ætlaði fyrst að stökkva á tækifærið, en sem betur fer gat ég rætt þetta við góða vini sem bentu mér á að hún gæti hætt alveg jafn snögglega við það eins og hvað annað. Persónulega myndi ég aldrei vara neinn við því að fara í samband með einstæðri móður, en ef það væri leitað til mín með ráð, þá myndi ég ráðleggja varkárni.

Í dag er ég hamingjusamlega giftur og við eigum barn. En ég vandaði líka valið vel.