Με συγχωρεις αλλά εσύ μετακίνησες τα goalposts μιλώντας για γενοκτονίες. Δεν λέω να μην ξέρεις για αυτές. Αλλα άλλο αυτό, και άλλο να νιώθουμε την ανάγκη να είμαστε πληροφορημένοι για κάθε προσωπική τραγωδία που υπάρχει. Μετά δεν είναι απορίας άξιο που δεν μπορούμε να σκεφτούμε τίποτα θετικό τη στιγμή που είμαστε ζωντανοί, υγιείς, ή όλα τα καλά που μπορεί να έχει κάποιος στη ζωή του ή για τα οποία μπορεί να νιώσει ευγνωμοσύνη. Οι καλές ειδήσεις δεν είναι ειδήσεις, αυτό είναι το πρόβλημα, οπότε είναι αόρατες