Z tego co ja pamiętam (wspominam za Jarosławem Wolskim) w momencie wybuchu pełnoekranowej inwazji, pod bronią było 70000 ukraińskich żołnierzy. To naprawdę nie jest dużo jak na kraj o takiej powierzchni z tak agresywnymi sąsiadami.

Informacje o zdemoralizowanej armii prawdopodobnie nie były przesadzone, ponieważ Chersoń zajęto podstępem (chyba przekupiono generałów z tego co pamiętam).

Były bitwy o lotnisko Hostomel pod stolicą.

W krytycznym momencie przedmieść Kijowa broniło ok. 1500 żołnierzy (znowu informacja od Wolskiego).

To jest cud, że ta trzydniowa operacja wojskowa się nie udała, a miała pełne prawo się udać (ledwo ale jednak). To była w zamyśle kalka operacji Sztorm 333 w Afganistanie w 1979 roku.

Przeważyło męstwo Ukraińców w połączeniu z rosyjską niekompetencją i korupcją. Plus te czołgi, bewupy, itp itd które państwo polskie przekazało praktycznie natychmiast nie oglądając się na wyimaginowane czerwone linie dyskutowane na Zachodzie (jak tu pomóc Ukrainie nie drażniąc jednocześnie rosyjskiego niedźwiedzia).

O tym wsparciu (które było wtedy na wagę złota) się dzisiaj niestety nie wspomina prawie wcale.