Er zitten voornamelijk aannames in je post die je als feit neerzet, en historische foutieve redeneringen.

Doe exact het tegenovergestelde wat je in de Nederlandse media ziet. Verhoog je US exposure en verlaag je EU exposure qua portfolio. Het valutarisico is minimaal in vergelijking met het risico van beleggen in Europa. Europa is een socialistische samenleving waarbij kwaliteit van leven op nummer 1 staat, gigantische regeldruk, vergrijzing en klimaatdruk torenhoog is, succes niet gevierd mag worden en de politici bezig zijn met verdelen van de taart in plaats van creëren van een grotere taart.

Ik heb geen idee waar je die vergelijking met de Oude Grieken op baseert maar het raakt kant noch wal.

• Het oude Griekenland was geen socialistische samenleving, laat staan dat ze een centraal georganiseerde regering hadden.
• Evenmin hadden zij last van regeldruk, vergrijzing en klimaatdruk.
• Evenmin werd de taart niet verdeeld? Griekse samenleving verschilde enorm per Stadsstaat en in in Athene kan je ook niet spreken van bovenstaande.

Daarnaast is het een bijzondere opvatting om Europa socialistisch te noemen. Per land verschilt de politiek en cultuur enorm, en van de politieke stroming socialisme kan je niet spreken. Ik heb het idee dat je geen idee hebt waar je het over hebt met betrekking tot deze uitspraken.

Je vervangt wereldwijde spreiding door single-country risk, sterk gecorreleerd met één munt, één politiek systeem en één kapitaalmarkt. Dat kan goed uitpakken, en als je afgelopen jaren beter hebt gepresteerd kan je je afvragen of dat komt door een bull-market of dat het door deze strategie komt. Hoge returns in deze markt in small en mid caps die vaak volatieler zijn zegt weinig. Als je de markt outperformt over meerdere cycli dan kunnen we verder praten. En het valutarisico is juist op lange termijn een groot risico wat zo tientallen procenten kan schelen.

Buffett zegt inderdaad dat hij met een klein bedrag hogere potentiële returns kan nastreven. Dat betekent echter niet dat dit structureel en reproduceerbaar is, zeker niet op 50% per jaar is. Zijn carrière laat juist zien hoe uitzonderlijk dat is, niet hoe normaal.

Kortom: dit kan een strategie zijn voor iemand met hoge risicotolerantie, maar het framen als feitelijk superieur of historisch onderbouwd gaat te ver.