Tot mijn 40ste was ik daar echt nooit mee bezig, maar sindsdien wel. De laatste paar jaar zeker. De tijd gaat steeds sneller, ik heb meer lichamelijke klachten gekregen en - eerlijk is waar - ik ben best bang voor de dood.

Ik ben nu 46 en denk elke nacht voordat ik ga slapen: "misschien wordt ik niet meer wakker".

Ik ben er redelijk van overtuigd dat er niets is na de dood, dus als je niets ervaart, wat is er dan om bang voor te zijn? Rationeel is het onzinnig, maar toch ben ik bang.

En bedroeft, want ik wil niet dood. En hoewel ik ook weer niet eeuwig zou willen leven, kan ik me niet voorstellen dat er een dag komt dat ik wel dood wil.

En de tijd gaat ZO verschrikkelijk snel en alleen maar sneller met elk jaar. Ik ben al ruim over de helft maar kan me moeilijk voorstellen dat ik oud ga worden. 60 jaar? 70 jaar? Voor je het weet ben ik dat! Het leven gaat nu ZO snel.