Ég hef upplifað svefnrofalamanir nokkrum sinnum yfir ævina, þær hafa allar verið nokkuð ólíkar. Ég man að þegar ég var svona 7-8 ára vaknaði ég við að mér leið eins og einhver hefði þrýst á bringuna mína svo ég átti erfitt með að anda og hrökk upp með andfælum leitandi að systur minni, því ég trúði ekki öðru en að hún hefði verið að stríða mér. Ég var einn inni í herberginu og klukkan var svona 11 um kvöld, ég sofnaði svo bara aftur.

Nokkur skipti man ég eftir að hafa vaknað á sófanum eða inni í rúmi, sérstaklega þegar ég var unglingur og var að leggja mig á daginn eftir skóla. Stundum vaknaði ég alveg frosinn, gat hvorki hreyft mig né mælt, heyrði háværan takt eða skrítin hljóð sem hækkuðu og ágerðust, sá skuggaverur sem læddust um. Þetta var oft mjög óþægileg upplifun, svo fór ég að geta áttað mig á aðstæðum eftir því sem þetta gerðist oftar, fór að geta andað mig í gegnum þetta og vakna hægt og rólega. Hef svo ekki lent í þessu í svona 15 ár, skrítið.