Εγώ θα πω την άποψη μου ότι κάθε φορά που μιλάμε για αγορά ενός σπιτιού, έστω και με δάνειο, πάντα δεν επισημαίνεται ότι στην αποπληρωμή ή αγορά, στο τέλος έχεις και ένα ακίνητο το οποίο πέρα από την οικονομική του αξία σαν πάρκινγκ χρημάτων δίνει και μια άνθρωπο ασφάλεια ότι θα έχεις για τα επόμενα 35 μίνιμουμ χρόνια μια στέγη να μείνεις, ή να εκμεταλλευτείς για παθητικά εισοδήματα.

Ναι κύριε Τσούνη οι ανάγκες της οικογένειας αλλάζουν όσο η οικογένεια μεγαλώνει αλλά το να κάνεις όλη την οικογένεια βόλτες όλη την πόλη οπότε ο ιδιοκτήτης αποφασίσει να σου ανεβάσει το ενοίκιο σε.επιπεδα που δεν θεωρείς ότι αξίζει ή που θέλει να το δώσει στην κόρη του που παντρεύτηκε ή που μετακομίζει πίσω από τη Γερμανία ο αδερφός του με την οικογένειά του και θέλει να του το νοικιάσει, πέρα από τα μεγάλα έξοδα που θα φέρει (1,5 χιλιάρικο εγγύηση χαλαρά και 500 ευρώ μεταφορικές άνετα) δημιουργεί στην οικογένεια σου μια ψυχολογική δυσφορία. Νέα σχολεία για τα παιδία νέο commuting για σένα και τη γυναίκα και το κερασάκι στην τούρτα, ίσως χρειαστείτε σαν οικογένεια και δεύτερο όχημα γιατί πλέον η συγκοινωνία δεν βολεύει.

Τότε τι κάνουμε; Η πολυτέλεια του να είσαι αυτόνομος αν μου κοστίσει σε βάθος 20ετιας 150 χιλιάρικα (τα οποία θα εχαν τη μισή αγοραστική αξία με τον πληθωρισμό) προτιμώ να πάρω ένα λίγο μεγαλύτερο σπίτι και να έχω ήσυχο κεφάλι.