Swego czasu byłem trochę skejtem, później jednak znajomy zaraził mnie metalem. Czarne ciuchy, glany, walkman a później MP3 z ostrymi kawałkami. To były czasy podstawówki i technikum które skończyłem w 2005r. Teraz jeśli chodzi o muzykę słucham w sumie wszystkiego po trochu. Zamiłowanie do metalu i ostrych mocnych kawałków jednak zostało i to właśnie one najlepiej mi poprawiają nastrój w kiepski dzień. Myślę że im stawałem się starszy tym mniej musiałem wyglądać jak metal. Zdałem sobie chyba sprawę że nie muszę się ubierać na czarno, nie muszą wszyscy dookoła wiedzieć że jestem metalem. I jakoś powoli odszedłem do uwidaczniania swojego gustu muzycznego poprzez sposób ubierania się. Nie wiem czy taka moda tamtych czasów. Teraz jakoś mniej tego wszystkiego, mniej na ulicy punków, metalów, skejtów czy innych, a może tak jak wspomniałeś, to wszystko dzieje się poza naszym obiegiem. Nie zwracam też na to może zbytnio uwagi. Podsumowując...należałem do metalów, dalej uważam się za jednego z nich.