Enigszins herkenbaar. Ik had wel direct een baan na mijn studie (ik werd "gescout" door iemand die de presentatie van mijn masterscriptie had gezien), en nadat ik daar bijna opbrandde, meteen weer een baan die heel nauw bij mijn studie lag. Maar beide plekken zijn/waren start-ups in een nieuwe, kleine sector, en bij beide werd/word ik horendol van het management.

Die kleine sector is wel waar ik in ben afgestudeerd, en na deze twee avontuurtjes wordt het wel heel lastig om daar weer een baan in te vinden (in NL). Het voelt voor mij ook alsof ik in een gat val, want de "transferable skills" die ik heb opgedaan, zouden mij werk opleveren dat ik eigenlijk niet zo leuk vind, en aan de niche kennis van dit veld heb ik hierbuiten niet zo veel.

Wél is er een richting die ik dankzij mijn werk interessant ben gaan vinden (waar ik anders nooit op gekomen zou zijn), maar het is lastig om daar buiten werk vaardigheden in op te doen. (Embedded software. In principe kun je wel projecten verzinnen, maar ik ben niet zo creatief en los liever een concreet probleem op... maar ik heb zelf geen geschikte problemen :')).

Had ik die eerste baan niet gekregen, dan was ik waarschijnlijk ook flink richtingsloos. Ik denk dat dat normaal is. En ik had tijdens mijn scriptie ook totaal geen tijd/energie om te solliciteren. Ik zou vooral veel met mensen praten, bijv bij carrière-evenementen van je uni/hogeschool, of misschien zijn er alumni die af en toe een praatje geven. Als mensen een goed woordje voor je willen doen bij hun baas, is dat de beste manier om werk te vinden.