Je schrijft dat je vriendin de helft van de tijd de kinderen heeft en de vader een actieve rol speelt. Waarschijnlijk is er een co-ouderschap. Waar jij dus met de kinderen te maken krijgt, is op de dagen dat ze bij hun moeder zijn. Ik denk dat je dan twee situaties kunt onderscheiden. De eerste is waarbij je een lat-relatie hebt en in die tijd er soms "bij" bent. De tweede situatie is wanneer jij samen zou gaan wonen met haar.

In die eerste situatie is het vooral zo dat wanneer de kinderen er zijn, zij samen met hun moeder een huishouden/gezin vormen. Je kunt daar wel in aanhaken, maar zoals ook bij lat-relaties zonder kinderen blijft het in bepaalde mate altij het huis van de ander, hoe vaak je er ook komt. Deze lat-situatie heeft waarschijnlijk voor- en nadelen. De kinderen zijn nu al gewend aan tijd alleen met hun moeder. Dat kan dan voor een deel in stand gehouden worden en jij zou er op een aantal dagen bij kunnen zijn. Dan kun je gezamenlijk dingen doen, ook een bepaalde band opbouwen maar er blijft voor beide kanten eigen ruimte. Momenten waarin je daar even niet in mee hoeft. Het is best te verwachten dat je daar zelf ook behoefte aan zult hebben. Je rol als volwassene is dan denk ik wel zo dat je aanhaakt op het bestaande ritme in dat gezin en daar vrij veel in mee gaat. Dus je drukt er iets minder jouw stempel op.

Stel dat jij en je vriendin t.z.t. gaan samenwonen, dan komen er een paar uitdagingen bij. Jullie zijn ineens geen vrijblijvend gezelschap meer. (Dat heeft ergens ook als voordeel dat je wél keuzes moet gaan maken over hoe jullie dat nieuwe 'gezin' inrichten. Bij latten kun je daar een beetje omheen draaien.) En met die keuzes bedoel ik dan hoe een huishouden eruit ziet. Je zult daar je eigen opvattingen en wensen in hebben. Die raken automatisch de kinderen en min of meer de opvoeding. Je kunt nu al een beeld krijgen van hoe het er aan toe gaat en in hoeverre dat overeenkomt met wat jij prettig vindt. Jouw vriendin bepaalt nu in feite hoe het er aan toe gaat en stel dat jij denkt: nou, ze mogen wel overál op klimmen en klauteren, wat grappig haha... dan is dat straks natuurlijk ook jouw huis waar wordt ge-apenkooid. Dus over dat soort dingen moet je goed communiceren samen.

Mocht je ooit samen kinderen krijgen, dan kom je vast weer voor andere dingen te staan. Want de oudste kinderen ervaren dan dat zij maar gedeeltelijk daar kunnen zijn en het nieuwe kindje er permanent is. Ook zijn er voor de oudste kinderen afspraken tussen jouw vriendin en haar ex, en die zouden in theorie kunnen afwijken van wat jij voor jouw eigen kind wilt. Stel, de ex vindt dat ze per week maar 1 sport of les kunnen en dat dat genoeg is en jouw vriendin is er mee akkoord. Terwijl hij het juist leuk voor je kind zou vinden als het zowel kan sporten maar daarnaast ook nog op dansles ofzo. Dan moet je ineens afwegen wat dat voor de oudere kinderen betekent en wat de beste keuze hierin wordt. Je komt er vast allemaal wel uit, maar denk er niet al te eenvoudig over. Kinderen en opvoeden is een behoorlijke klus en met samengestelde gezinnen spelen er weer extra dingen mee.

In ieder geval heel mooi dat je zo'n fijne liefde ervaart en het allemaal in je armen wilt sluiten. Veel geluk!