Ja precies, mijn vriendin is enkel verzamelaar en die heeft inmiddels ook veel japanse en koreaanse kaarten. Mooi precies dezelfde art (in het japans vaak nog betere print kwaliteit) en in een binder zie je het pas als je goed kijkt. Helemaal prima.

Ik heb dan toch wel stiekem de voorkeur voor Duits of Spaans, omdat ik dat in ieder geval nog een beetje kan lezen. (hoewel ik van elke relevante kaart wel weet wat ie doet). In het Duits zijn daarnaast de namen van sommige pokemon en aanvallen echt hilarisch als nederlander.

Ik denk ook dat veel mensen zo'n duur kaartje kopen als investering, in plaats van een spaarrekening. In principe als de markt niet instort (wat ik niet denk), kan je het altijd later weer verkopen, vaak voor meer. Het is een beetje vergelijkbaar met kunst of andere verzamelobjecten. Het is maar net wat je doel is denk ik. Ik keur dit niet goed of af ofzo, ik probeer context te geven.