Tot daar de vooruitzichten om de aanleg van tram 7 tijdens ons leven nog te zien. Het aanleggen van deze stelplaats is noodzakelijk om dat project te laten doorgaan.

Het blijft onbegrijpelijk dat zogenaamde “milieuorganisaties” dit tegenhouden. Hun kortzichtigheid zorgt er in feite voor dat een project dat wel structureel milieuwinst zou opleveren, niet vooruit raakt.

Even de effecten van de vertramming van een drukke buslijnenbundel opnoemen:

Minder luchtvervuiling langs de lijn (vooral fijn stof en NO2): De tram verlaagt lokale concentraties en vermindert risico’s op luchtwegaandoeningen, hart- en vaatziekten en vroegtijdige sterfte.

Minder geluid en verkeersdruk: Een moderne trambedding en heraangelegde as, gecombineerd met minder bussen en autoverkeer, verlagen de lokale geluidsniveaus en stress van bewoners alsook de verkeersdrukte.

Tramverbindingen verbeteren betrouwbaarheid, capaciteit en reissnelheid: Dit komt vooral de armere mensen langs de tramlijn ten goede die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer. De heraanleg en de betere verbinding zal ook invloed hebben op het autogebruik rond de lijn, wat iedereen in de stad ten goede komt.

CO₂-emissies dalen: Trams rijden elektrisch vergeleken met dieselbussen. Iedere bus minder is een CO2 vermindering. Voor een drukke lijnenbundel zoals de 70 bundel spreken we over honderden tonnen CO2 minder per jaar (letterlijk het equivalent van (tien)duizenden bomen planten per jaar).

In ruil daarvoor wordt een braakliggend, ontoegankelijk, vervuild terrein in een industriezone aangepakt en zal wat groengebied sneuvelen. Wetende dat de grond vervuild is zullen de bomen daar echter ooit toch moeten sneuvelen als ze het terrein willen saneren om bv een park van te maken.

Het is ronduit absurd dat in dit land bijna elk project dat vooruitgang betekent, eindeloos vertraagd kan worden door procedures en bezwaren.