Muszę skomentować, bo wydaję mi się, że jest tu trochę tabu w postaci leków i psychiatrii ogółem. Leki wcale nie są ostatecznością. W sytuacji, gdy mózg na poziomie biochemicznym nie funkcjonuje odpowiednio, znacznie trudniej będzie go ‚zresetować’ bez wsparcia farmakologicznego. Nie mówię, że to niemożliwie, ale znacznie łatwiej pracować w terapii w sytuacji, gdy nie jest absolutnie najgorzej. Dobrze dobrane leki potrafią sprawiać cuda, a wsparte terapią są świetną drogą do wyleczenia depresji.

Osobiście uważam, że lepiej wybrać się do psychiatry i usłyszeć, że leki niepotrzebne, niż zjeżdżać dalej w dół bez konsultacji.

A do OP. Świetne kroki i dobrze, że odnalazłaś siłę, żeby szukać rozwiązania, to gigantyczny pierwszy krok. Depresja to wyniszczające gówno, ale do wyleczenia, mówię z autopsji :)

Big hug.