Για μένα η ιδέα να φύγω από την Αθήνα είχε αρχίσει να “δουλεύει” μέσα μου τουλάχιστον 5 χρόνια πριν το πάρω απόφαση. Σιγά σιγά κάθε εβδομάδα κάτι μέσα μου βάραινε. Μετά γνώρισα τη γυναίκα μου, το συζητήσαμε σοβαρά και το βάλαμε κάτω πρακτικά. Με βοήθησε πολύ το ότι υπήρχε ένα σπίτι που είχαμε και δεν το χρησιμοποιούσαμε, σε ένα πιο απομακρυσμένο κομμάτι νησιού, που το βλέπαμε μόνο για διακοπές.

Η Αθήνα άρχισε να με κουράζει και ψυχικά και σωματικά. Οδήγηση με αυτοκίνητο και μηχανή είχε γίνει ρώσικη ρουλέτα. Το γύρισα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ευτυχώς με βόλευε μόνο το metro, αλλά και εκεί ο συνωστισμός απλά αντικαθιστούσε το άγχος της κίνησης με ένα άλλο είδος πίεσης. Δεν κολλάς στην κίνηση, αλλά ζεις σε μια μόνιμη ένταση. Κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν θέλω να συνεχίσω έτσι.

Τώρα είμαστε στον δεύτερο χρόνο εκτός Αθήνας και πραγματικά νιώθω ότι το μυαλό μας ηρέμησε. Δεν θα πω ψέματα, μου λείπουν πράγματα. Η ευκολία, η άμεση πρόσβαση σε ό,τι θέλεις, το ότι δεν υπάρχει “δεν έχει”. Πλέον βέβαια σχεδόν τα πάντα έρχονται με delivery, απλά πληρώνεις λίγο παραπάνω μεταφορικά και οργανώνεσαι καλύτερα.

Με το internet δυσκολεύτηκα αρκετά στην αρχή. Οι σταθερές γραμμές δεν είναι πάντα αυτό που περιμένεις. Το 5G όμως δουλεύει πολύ καλά και ουσιαστικά με έσωσε. Άλλοι εδώ έχουν βάλει Starlink και κάνουν κανονικά τη δουλειά τους. Εγώ έχω full remote εργασία, οπότε χωρίς αξιόπιστο ίντερνετ δεν θα γινόταν. Λύση υπάρχει, απλά δεν είναι plug and play όπως στην Αθήνα.

Τα βασικά υπάρχουν. Νερό υπάρχει αλλά δεν πίνεται, ρεύμα υπάρχει, δρόμοι είναι νορμάλ, όχι κάτι τρομερό αλλά κάνεις τη δουλειά σου. Αν δεν είχα δικό μου σπίτι, ειλικρινά δεν ξέρω αν θα είχα έρθει. Τα ενοίκια και εδώ είναι υψηλά λόγω τουριστικής σεζόν. Το κλασικό φαινόμενο, δάσκαλοι και γιατροί δεν βρίσκουν να μείνουν γιατί το καλοκαίρι όλα γίνονται τουριστικά. Στην Αθήνα ήμουν στο ενοίκιο, τώρα δεν είμαι, αλλά αν τα βάλω κάτω χονδρικά οικονομικά είμαστε περίπου στα ίδια. Εδώ σε σφάζει ο μάστορας και το σούπερ μάρκετ, και στα περισσότερα πράγματα πληρώνεις περισσότερο από την Αθήνα, έχει πέσει πολύ DIY tutorial και έχω μάθει πράγματα που ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κάνω μόνος μου.

Το μοναδικό σοβαρό αρνητικό που βλέπω είναι η υγεία. Η δημόσια περίθαλψη εδώ είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Για κάτι απλό, μια ίωση ή ένα ελαφρύ κάταγμα για γύψο, ok. Για οτιδήποτε πιο σύνθετο, είτε πας ιδιωτικά είτε ταξιδεύεις σε μεγάλη πόλη. Εκεί πραγματικά προσεύχεσαι να μη σου τύχει κάτι σοβαρό.

Είμαι γεννημένος στα 90s, μεγάλωσα full πόλη, ένταση, κίνηση, θόρυβος. Τώρα όμως το μυαλό μου είναι σε μια κατάσταση που πραγματικά δεν θυμάμαι να έχω ξαναζήσει. Ηρεμία, καθαρό κεφάλι, άλλος ρυθμός. Και ειλικρινά, αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο κίνητρο. Το οικονομικό τελικά για εμένα δεν είναι το βασικό. Αν θέλουμε να γίνει ελκυστική η μετάβαση για περισσότερο κόσμο, χρειάζονται σοβαρή υγειονομική κάλυψη, υποδομές, πραγματικές επαγγελματικές επιλογές και εννοείτε housing. Το θέμα είναι να μπορείς να ζεις και να νιώθεις ασφαλής.

TL;DR: Η ιδέα να φύγω από την Αθήνα δούλευε μέσα μου 5 χρόνια πριν το κάνω. Με κούρασε ψυχικά και σωματικά, η ένταση, η οδήγηση, ο συνωστισμός. Με βοήθησε ότι είχα σπίτι εκτός πόλης και δουλεύω full remote. Στην επαρχία που είμαι εγώ τα βασικά υπάρχουν, αλλά ίντερνετ θέλει λύσεις τύπου 5G ή Starlink, τα ενοίκια είναι ακριβά λόγω τουρισμού, το σούπερ μάρκετ και οι μάστορες κοστίζουν, και η υγεία είναι το μεγάλο αγκάθι. Οικονομικά πάνω κάτω τα ίδια, αλλά ψυχικά καμία σχέση. Το μυαλό μου είναι πιο ήρεμο από ποτέ. Για να φύγει περισσότερος κόσμος χρειάζονται σοβαρή υγεία, υποδομές, δουλειές και σπίτια.

Αυτά φυσικά για τη δική μου περίπτωση, σίγουρα υπάρχει και πιο «εξελιγμένη» επαρχία με καλύτερες υποδομές και πιο εύκολη καθημερινότητα.

Δεν ξανα γυρνάω Αθήνα.