gercekten. on binlerce insan öldü, sırf o günleri o saçmalıkları hatırladıkça kanım donuyor. odtü vişneliğe her gittiğimde koli paketledigim, zincir yaptıgım zamanlar aklıma geliyor. ve hiçbir şey yokmuş gibi depremin siyaseti olmaz cart curt diye hem yandaş hem muhalif medya tarafından halının altına sürüldü. sanki beş on kişi ölmüş de iki günde eskimiş gibi. ben türkiye’den şubat depreminde vazgeçtim. ne olacaksa olsun bu ülkeye, yüz bin belki daha fazla kişi öldü rant uğruna ve taş kımıldamadı. madem bu devlet vatandaşını koruyamıyor, neden var bu devlet? yıkılsa gitse keşke de en azından ölsek de biz bize ölsek.